مدتی است که آیکون کوچک خورشید و ماه تقریباً به یک ویژگی اجباری در وبسایتها تبدیل شده است.

پورتفولیو؟ دکمه حالت تاریک. سایت مستندات؟ دکمه حالت تاریک. صفحه فرود SaaS؟ طبیعتاً یک دکمه حالت تاریک که با افتخار در هدر در کنار چیزهایی که کاربران واقعاً برای استفاده از آنها آمدهاند، قرار گرفته است. اما یک سوال کمی ناخوشایند وجود دارد که طراحان به ندرت از خود میپرسند: آیا این دکمه واقعاً شایسته حضور در اینجاست؟
لیا ورو، متخصص استانداردهای وب و تجربه کاربری، معتقد است که اکثر وبسایتها احتمالاً اصلاً نباید یک دکمه دائمی برای حالت تاریک داشته باشند. استدلال او این نیست که حالت تاریک بد است، بلکه این است که طراحان ممکن است یک ترجیح نسبتاً جزئی را به مقدار زیادی از فضای اصلی رابط کاربری اختصاص داده باشند. و شاید حق با او باشد.
آیا ما این را برای خودمان طراحی میکنیم؟
در حین بررسی این موضوع، ورو متوجه شد که دکمههای دائمی حالت تاریک که با آنها روبرو شده بود، عمدتاً در وبسایتهای توسعهدهنده محور قرار داشتند. این یک مشاهده است و نه اثباتی بر این که کاربران عادی به حالت رادیو آهنگ تاریک اهمیت نمیدهند، اما سوال جالبی را مطرح میکند: آیا طراحان این دکمه را تا حدی پذیرفتهاند چون طراحان دیگر هم آن را دارند؟
در همین حال، مرورگرها سالهاست که میتوانند ترجیح سیستم کاربر برای حالت روشن یا تاریک را تشخیص دهند. یک وبسایت میتواند به سادگی به طور خودکار به آن ترجیح احترام بگذارد، در حالی که همچنان یک گزینه جایگزین را در جایی کمتر برجسته برای افرادی که واقعاً آن را میخواهند، ارائه دهد.
به عبارت دیگر، هیچ کس برای حالت تاریک شما نمیآید. ما فقط این سوال را مطرح میکنیم که آیا به یک جایگاه ویژه در رابط کاربری نیاز دارد یا خیر.

این بحث به طرز شگفتانگیزی پیچیده شده است. ورو برای یک رویکرد سادهتر دو حالته به جای سهگانه آشنای روشن/تاریک/سیستم استدلال کرده است، و این بحث الهامبخش پیادهسازیهایی از معقول تا عمداً مضحک بوده است – از جمله یک کنترل حالت تاریک ۱۰۰ حالته شوخیآمیز.
این خندهدار است، اما چیزی را نیز آشکار میکند که طراحی وب به طرز چشمگیری خوب انجام میدهد: تبدیل مشکلات کوچک به راهحلهای رابط کاربری پیچیده.
شاید بحث واقعی اصلاً در مورد حالت تاریک نباشد. هر دکمهای که اضافه میکنیم، توجه را میطلبد، و هر الگوی رابط کاربری مد روز در نهایت سزاوار سوالی است که طراحان از پرسیدن آن متنفرند:
آیا این دکمه اینجاست چون کاربران به آن نیاز دارند – یا چون طراحان دیگر آن را دارند؟
