انتقال وردپرس به HTTPS فقط نصب یک گواهی در هاست نیست؛ برای اینکه بازدیدکننده از نشانی امن استفاده کند، گواهی باید معتبر باشد، وردپرس نشانی درست را بشناسد و درخواست‌های قدیمی HTTP به نسخهٔ HTTPS هدایت شوند. اگر یک مرحله ناهماهنگ بماند، ممکن است صفحه باز نشود، پنل مدیریت از دسترس خارج شود یا مرورگر هشدار محتوای ناامن نشان دهد. این چک‌لیست کمک می‌کند کار را با ترتیب منطقی انجام دهید و پیش از انتشار تغییرها موارد حساس را بررسی کنید.
HTTPS و گواهی چه کاری انجام می‌دهند؟
HTTPS اتصال مرورگر و وب‌سرور را با TLS رمزگذاری می‌کند. گواهی دیجیتال به مرورگر کمک می‌کند هویت دامنه را بررسی کند و مطمئن شود اتصال با همان وب‌سایتی برقرار شده که کاربر در نشانی وارد کرده است. اصطلاح «گواهی SSL» هنوز رایج است، اما پروتکل ارتباط امن امروزی TLS است. وجود گواهی به‌تنهایی به این معنا نیست که همهٔ تنظیم‌های سایت درست شده یا محتوای آن بی‌خطر است؛ اعتبار گواهی، تمدید آن و نشانی منابع سایت نیز اهمیت دارند.
بسیاری از شرکت‌های هاستینگ امکان فعال‌سازی و تمدید خودکار گواهی را در پنل ارائه می‌کنند. بعضی سرویس‌ها نیز گواهی را با Let’s Encrypt صادر می‌کنند. پیش از تغییر، از پشتیبانی هاست بپرسید گواهی برای کدام نام‌ها صادر شده، تمدید آن خودکار است یا نیاز به اقدام دستی دارد و آیا پراکسی یا CDN نیز در مسیر اتصال قرار دارد. اگر مدیریت گواهی با هاست است، تنظیم دستی چندباره در سرور می‌تواند پیکربندی را پیچیده کند.
پیش از تغییر، نسخهٔ پشتیبان بگیرید
از فایل‌های سایت و پایگاه داده نسخهٔ پشتیبان تهیه کنید و مطمئن شوید راه بازگردانی آن در دسترس است. اگر امکان دارد ابتدا تغییر را در محیط آزمایشی انجام دهید. همچنین دسترسی به پنل هاست، مدیریت وردپرس و اطلاعات لازم برای بازیابی را نگه دارید. تغییر URL اصلی در وردپرس ممکن است دسترسی به بخش مدیریت یا نمای عمومی را مختل کند؛ بنابراین بهتر است این لایسنس رایگان نود 32 کار را بدون راه برگشت انجام ندهید.
در پنل هاست بررسی کنید که دامنهٔ اصلی و شکل‌های مورد استفادهٔ آن، مانند نسخهٔ همراه یا بدون www، به گواهی مربوطه پوشش داده شوند. اگر زیر دامنه‌هایی دارید، جداگانه کنترل کنید که گواهی آن‌ها را نیز شامل شود. پس از فعال‌سازی، هر دو شکل اصلی دامنه را در مرورگر باز کنید و مطمئن شوید گواهی معتبر است و برای نام دامنهٔ درست صادر شده است.
نشانی‌های وردپرس را هماهنگ کنید
در پیشخوان وردپرس به بخش تنظیمات عمومی بروید و دو مقدار WordPress Address و Site Address را بررسی کنید. هر دو معمولاً باید با نشانی نهایی HTTPS هماهنگ باشند؛ اما در برخی نصب‌ها فایل‌های اصلی وردپرس در مسیر متفاوتی قرار دارند و این دو نشانی ممکن است عمداً فرق کنند. پیش از تغییر، ساختار فعلی را ثبت کنید. اگر مقدارها در فایل پیکربندی یا توسط میزبان مدیریت می‌شوند، تغییر از داخل پیشخوان ممکن است ممکن نباشد یا نتیجهٔ مطلوب ندهد.
بعد از تغییر نشانی‌ها، یک بار از پیشخوان خارج شوید و دوباره وارد شوید. صفحهٔ اصلی، چند نوشته، فرم تماس و بخش مدیریت را بررسی کنید. اگر سایت از دسترس خارج شد، از روش بازیابی تهیه‌شده استفاده کنید یا از پشتیبانی هاست کمک بگیرید؛ چند بار تغییر حدسی در پایگاه داده می‌تواند مشکل را دشوارتر کند.
ریدایرکت پایدار و یک نسخهٔ اصلی انتخاب کنید
بازدیدکننده‌ای که نشانی قدیمی HTTP را دانلود فیلم هندی وارد می‌کند باید به همان صفحه در HTTPS هدایت شود. معمولاً ریدایرکت دائمی در سرور یا پنل میزبان پیکربندی می‌شود. همچنین تصمیم بگیرید کدام شکل دامنه نسخهٔ اصلی است، با www یا بدون آن، و همهٔ نسخه‌های دیگر را به همان مقصد بفرستید. زنجیرهٔ طولانی ریدایرکت یا هدایت بین میزبان‌های متفاوت می‌تواند بررسی سایت را دشوار کند؛ مقصد نهایی را آزمایش کنید تا صفحهٔ درست با HTTPS باز شود.
پس از فعال شدن HTTPS، همهٔ فایل‌ها و منابع صفحه هم باید با اتصال امن بارگذاری شوند. اگر تصویر، قلم، اسکریپت یا شیوه‌نامه همچنان از HTTP بیاید، مرورگر ممکن است هشدار محتوای مختلط بدهد یا بعضی منابع را مسدود کند. این خطا در ابزارهای توسعهٔ مرورگر یا گزارش‌های خطای صفحه دیده می‌شود. ابتدا قالب و افزونه‌هایی را که منابع قدیمی فراخوانی می‌کنند بررسی کنید؛ سپس نشانی‌های ذخیره‌شده در محتوای نوشته‌ها را با روش امن و دارای نسخهٔ پشتیبان اصلاح کنید.
محتوای سایت و نشانی‌های جست‌وجو را بررسی کنید
- صفحهٔ اصلی، نوشته‌ها، رسانه‌ها، برگه‌های تماس و فرم‌های ورود را با HTTPS باز کنید.
- مطمئن شوید پیوندهای داخلی به همان نسخهٔ امن و دامنهٔ اصلی می‌رسند.
- منابع تصویری، قلم‌ها، اسکریپت‌ها و فایل‌های CSS را برای نشانی‌های HTTP بررسی کنید.
- نقشهٔ سایت و نشانی‌های canonical را با نسخهٔ نهایی هماهنگ کنید.
- اگر از Search Console استفاده می‌کنید، نسخهٔ HTTPS را نیز در دارایی مناسب بررسی کنید و خطاهای خزیدن یا گواهی را دنبال کنید.
- تمدید گواهی را در پنل میزبان کنترل کنید و برای هشدارهای انقضا راه یادآوری داشته باشید.
HTTPS به‌تنهایی جای محتوای باکیفیت یا تنظیم فنی صحیح را نمی‌گیرد و نباید آن را وعدهٔ افزایش رتبه دانست. موتور جست‌وجو برای انتخاب نسخهٔ canonical به نشانه‌های مختلف توجه می‌کند؛ گواهی نامعتبر، ریدایرکت ناسازگار یا canonical اشاره‌کننده به HTTP می‌تواند سیگنال‌ها را متناقض کند. هدف اصلی این مهاجرت، برقراری اتصال امن و نگه‌داشتن یک نسخهٔ روشن و پایدار از URLهاست.
اگر مشکلی دیدید، از کجا شروع کنید؟
اگر مرورگر هشدار گواهی می‌دهد، تاریخ انقضا، دامنه‌های پوشش‌داده‌شده و زنجیرهٔ گواهی را در پنل هاست بررسی کنید. اگر صفحه امن است اما علامت یا هشدار محتوای ناامن دیده می‌شود، منابع HTTP را در همان صفحه پیدا کنید. اگر پس از ریدایرکت به صفحهٔ اشتباه می‌روید، تنظیم سرور، CDN و نشانی اصلی وردپرس را جداگانه بررسی کنید. در نصب‌های پشت پراکسی، از میزبان دربارهٔ نحوهٔ تشخیص HTTPS در وردپرس راهنمایی بگیرید تا پیکربندی چندلایه با هم تعارض نداشته باشد.
پس از پایدار شدن سایت، یکی دو روز وضعیت صفحات مهم، فرم‌ها و گزارش‌های خطا را زیر نظر بگیرید. صفحه‌هایی را که ورودی زیادی دارند اول بررسی کنید و تا وقتی نسخهٔ امن و ریدایرکت درست کار می‌کند، تنظیم‌های غیرضروری دیگری را هم‌زمان تغییر ندهید. انتقال وردپرس به HTTPS با پشتیبان‌گیری، گواهی معتبر، URLهای هماهنگ و آزمون مرحله‌به‌مرحله قابل مدیریت است.