یک قابلیت قدیمی آیفون به طور تصادفی آرشیوی عظیم از زندگیهای تصادفی، فیلمبرداریهای بد، سگها، تعطیلات و بعدازظهرهای بسیار معمولی ایجاد کرده است. اکنون میتوانید آنها را تکبهتک تماشا کنید.
بین سالهای 2009 تا 2012، آیفونها دکمهای داخلی در برنامه Photos داشتند که ویدیوها را مستقیماً به یوتیوب ارسال میکرد. بسیاری از مردم بدون سیگنال فارکس زحمت تغییر نام، کلیپها را آپلود میکردند و میلیونها ویدیو با نامهایی مانند IMG_0001.MOV از خود به جای گذاشتند.
IMG_0001 پروژهای کوچک از رایلی والز است که بیش از پنج میلیون از این ویدیوها را جستجو میکند.
دکمه پخش را فشار دهید و ممکن است سگی در آشپزخانه، کسی که از دور از یک کنسرت فیلم میگیرد، یک تعطیلات خانوادگی، کودکی که کاری میکند که فقط والدینش آن را جالب میدانند، یا یک سفر ماشینی تار که توسط کسی فیلمبرداری شده که به وضوح تازه کشف کرده بود تلفنش میتواند ویدیو ضبط کند، را ببینید.
به طرز عجیبی تماشای آنها دشوار است.
قبل از اینکه هر لحظه به محتوا تبدیل شود
این ویدیوها از دورانی هستند که مردم زندگی خود را با دقت برای مخاطبان فیلمبرداری نمیکردند. خبری از رینگ لایت، قلاب در سه ثانیه اول، «منتظر بمانید» و معمولاً هیچ دلیلی برای وجود ویدیو جز اینکه کسی میخواست لحظهای را به یاد بیاورد، نیست.
همین است که آنها را بسیار خوب میکند.
آنها کمتر شبیه رسانههای اجتماعی هستند و بیشتر شبیه پیدا کردن دوربین قدیمی یک غریبه. تکههای کوچکی از زندگیها که آپلود شده، فراموش شده و به نوعی به اندازه کافی زنده ماندهاند تا اینترنت برای آنها نوستالژیک شود.
یک وبسایت بسیار کوچک برای یک آرشیو بسیار بزرگ
این سایت تقریباً به طرز تهاجمی ساده است: یک عنوان پیکسلی IMG_0001، توضیحی کوتاه، کمی نویز تلویزیون، سپس یک ویدیوی تصادفی. این سایت تلاش نمیکند آرشیو را به محصولی شیک تبدیل کند یا به شما بگوید چه احساسی باید داشته باشید.
فقط اجازه میدهد کلیپها عجیب، خستهکننده، خندهدار و گاهی کمی غمانگیز باشند.
اینترنت اکنون پر از خاطرات کاملاً ویرایش شده است. این یادآوری زمانی است که ما هنوز ویدیوهای تصادفی را آپلود میکردیم.
ده دقیقه خود را در IMG_0001 گم کنید – هرگز نمیدانید بعداً بعدازظهر فراموششده چه کسی ظاهر خواهد شد.
